cut-up totaal vernieuwd! August 2, 2009 – 3:38 pm door theo
Per één augustus is onze site vernieuwd. Wat heet: je kunt onze restyle gerust een complete makeover noemen. Toch blijft de kwaliteit van onze content van hetzelfde hoge niveau. Precies wat je van ons kunt verwachten.

Wat is er dan zo nieuws? Allereerst het prachtige ontwerp van Saskia Hoogerhuis: duidelijk, transparant en echt cut-up. Daarnaast zijn we weer begonnen met het maken van radio. Ditmaal onder het kopje ‘audio’. De eerste uitzending van Test Tone is prachtig. Wekelijks volgen er nieuwe uitzendingen. 

Ook weer uit de ijskast gehaald: cut-up.video. Vanaf september ontvangt hoofdredacteur Theo Ploeg een maal in de twee weken een prominente gast aan zijn tafel in De Brakke Grond te Amsterdam. Daar onderwerpt hij hem of haar aan een luistertest. 

Goed, genoeg geschreven. Neem zelf een kijkje op www.cut-up.com en laat ons weten wat je ervan vindt.

Posted in cut-up | No Comments »

De nieuwe Dino te luid! July 15, 2009 – 5:10 pm door theo
Vind je de nieuwe Dinosaur Jr. ook al zo verrot klinken? Dat dat niet een subjectief gevoel maar objectief feit is blijkt nu uit een persbericht van de Europese distributeur van Farm. Blijkbaar is bij het duplicatieproces de soundlaag van de cd verdubbeld, wat leidt tot 3dB verhoging van het volume, wat aanzienlijk is als je gebrand bent op precisie van het gehoor. Play It Again Sam biedt je de mogelijkheid de ‘defecte’ cd in te wisselen tegen een verbeterde versie, en als compensatie voor het ongemak (nu ja) krijg je een ringtone (!) van het nummer Over It, waarvan overigens een geniale video gemaakt is, gratis als je een emailadres opgeeft. Jippie. Voor instructies, zie link.

Ik dacht eerst dat het weer eens aan de mix van producer John Agnello lag, diezelfde Agnello die ook de laatste Sonic Youth opleukte en radiovriendelijk heeft gemaakt, waarbij elk detail is platgewalst tot identikit geluidsdeken. Zoals bekend maakt Agnello veelvuldig gebruik van Protools. Normaliter hoeft dat geen probleem op te leveren. Luister naar Tortoise. Hun laatste klinkt als een klok. Maar bij gitaarbands als Dinosaur en Sonic Youth past de instant digitale opname- en editingtechniek toch minder. Op een of andere manier lijken met name de analoge geluiden in het hogere register (bekkens en gitaar) volkomen gemangeld te worden, net zoals op Nirvana’s Smells Like Teen Spirit, een productiejob van Butch Vig, die bekkens totaal vervormd waren, wat het nummer voor mij voorgoed verpestte. Vig vernachelde (lees: ver-rockte) ook al Sonic Youth’s Dirty, soundwise éen van hun slechtste platen. 

Agnello is Dino’s huisproducer en ik vraag me af waarom Mascis elke keer hem in de hand neemt. Die indieproducers van tegenwoordig, betoverd door de magiek van de digitale studio, is een serieus probleem. Alleen Bob Weston, die ook in Steve Albini’s Shellac speelt, is technisch begaafd genoeg om de valstrikken van digitale technieken bij het remixen en masteren van rockmuziek te omzeilen. Al langer wijst hij ook op het probleem dat sinds begin jaren negentig bijna de hele hedendaagse pop- en rockscene, en nog veel erger hiphop, in zijn greep houdt: loudness. 

Dat Dinosaur Jr. zelfbewust de fan inlicht over het masteringprobleem bij hun nieuwe cd is lovenswaardig. Neemt niet weg dat Agnello’s mix het echte probleem is, dat helaas niet verholpen kan worden. Overigens, ik denk dat ik die te luide versie toch maar behoud, als curiosum en om te vergelijken met de verbeterde master. 

Dennis Schulting

Posted in cultuur, muziek, nieuwe media, pop | No Comments »

Viral radio en 3voor12 bundelen krachten June 30, 2009 – 9:35 am door theo
Viral Radio en 3voor12 hebben elkaar gevonden. Vanaf morgen organiseren zij in Amsterdam een festival dat de rafelranden van de popmuziek zichtbaar maakt. Althans, voor Amsterdamse begrippen. Daarvoor wordt het nodige uit de kast getrokken. Club Trouw, De Verdieping en Het Bimhuis doen mee. Artiesten als Daedelus, Hudson Mohawke, Bullion, Icarus en The Blessings treden er op.

Oké, dat zijn in het alternatieve elektronicacircuit bekende namen. En ja, ook in Amsterdam waren ze de afgelopen jaren al vaker te zien. ‘De beste kans om experimentele dubstep te luisteren’, zoals NRC.Next volgens het persbericht heeft geschreven is het Viral Radio Festival dus niet. Daar zijn plekken als Worm, Extrapol, OCII, KuS en Intro beter geschikt voor. Maar ach, daar komt de doelgroep van de krant dan ook niet.

Nee, Viral Radio Festival is een prachtige kans voor de hoofdstedelijke popculturele elite om kennis te maken met muziek die ‘anders is’. Dat verklaart eveneens de samenwerking met 3Voor12, de radiozender voor mainstream-alternatief Nederland, waar Viral Radio een tweewekelijkse radioshow heeft voor de meer avontuurlijke luisteraars. Maar goed, neemt niet weg dat de line-up van het festival interessant genoeg is voor de cut-up.lezer. Ga maar na (en nu quote ik voor het gemak het persbericht maar even): 

Bimhuis
Het Bimhuis brengt op donderdag 2 juli twee generatie’s musici bij elkaar die virtuoos improviseren met elektronica. Furt’s Richard Barrett speelt met Evan Parker en Michael Vatcher regelmatig in het Bimhuis, maar met Paul Obermayer zal het duo Furt voor het eerst samen op dit podium staan. The Guardian schreef over Furt: ‘One of the most blisteringly energetic and experimental partnerships over the past twenty years.’ Hun muzikale ‘neefjes’ van Icarus, de Londenaren Ollie Bown en Sam Britton, imponeerden op het vorige festival met hun plezierige, hyperritmische freetronica, en keren daarom dit jaar terug.

TrouwAmsterdam
Sinds de opening van TrouwAmsterdam organiseert Viral Radio hier een maandelijkse avond. Eerder kwamen Kode9 & the Spaceape, Clark, Flying Lotus, Samiyam, Gaslamp Killer en Joker al voorbij. Op vrijdag 3 juli verschijnen de Amerikaan Daedelus van Ninja Tune, het nieuwe Warp Records wonderkind Hudson Mohawke, en de internationale talenten Bullion en The Blessings, zojuist terug van Sónar in Barcelona. Residents Juha en Cinnaman zorgen voor Amsterdamse smaak. Deze avond zal voor een passende afsluiting zorgen.

De Verdieping
Het festival begint echter met een CDR avond op woensdag 1 juli in De Verdieping. Dit evenement is afkomstig uit Londen, waar edities plaatsvonden in Tate Britain en Plastic People. In aanwezigheid van Hudson Mohawke, Tony Nwachukwu, Gavin Alexander en Icarus, en onder leiding van Juha en Cinnaman, kunnen jonge beatmakers hun muziek laten horen en tips en aanwijzigingen krijgen. Alle artiesten zullen bovendien kort geïnterviewd worden. Deze avond is een laagdrempelige huiskameropening van het festival, met als doel een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de Nederlandse scene.

Das toch niet mis? Zien we je daar? Wij staan of zitten zoals gewoonlijk links vooraan.


Viral Radio Festival 2009
1 tot en met 3 juli 2009
Verdieping, Bimhuis, Club Trouw, Amsterdam

www.viralradio.net

Posted in cultuur, media, pop | No Comments »

Over Yo La Tengo, Sun Ra, het Bimhuis en nieuwe albums June 24, 2009 – 12:13 pm door evelyn
Het is donderdag, kwart over acht. Dit keer in het Bimhuis niet Dorian Concept, of Kode 9. Geen strijkers of jazz trio’s. Het is de beurt aan Yo La Tengo.

Wanneer de Amerikaanse indie rock begon, waar dat plaatsvond en wie er verantwoordelijk voor was, zijn vragen voor in de kroeg. Maar bands als The Replacements, Sonic Youth en Dinosaur Jr. zijn niet weg te denken. We leven begin jaren 80 en voorpagina nieuws van de avant-garde clubkrant zijn Glenn Branca’s zelfgemaakte instrumenten en de noise van Sonic Youth. Een kleine rit door de Lincoln Tunnel brengt je Hoboken, NJ, waar Ira Kaplan en Georgia Hubley ook aan een klein project werken: Yo La Tengo. Hoewel ze nooit de superstatus van Sonic Youth bereikt hebben, heeft Yo La Tengo nu ruim twintig jaar een constante stroom briljante indie uitgebracht. En het ziet er niet naar uit dat daar een einde aan gaat komen. 

Daarom is het nieuws dat het Bimhuis hun een podium biedt op zijn zachtst gezegd goed nieuws. De boel is op het laatste moment uitverkocht, en hoewel er een beetje gemompel is over niet genoeg stoelen, doet Yo La Tengo dat snel vergeten. Hubley en Kaplan worden nu al geruime tijd bijgestaan door hun vaste sidekick James McNew. Het drietal is voer voor een goede sitcom. Opzet van de avond? Alles mag gevraagd worden, maar geen verzoekjes. 

Yo La Tengo heeft een rugtas vol lekkers. We krijgen zoetigheid in de vorm van Autumn Sweater en Beanbag Chair, en geheel in stijl een aantal covers. Neil Young vliegt voorbij, en iets langer wordt stilgestaan bij Sun Ra’s Nuclear War. Oorspronkelijk uit 1982, Yo La Tengo brengt hem twintig jaar later even sompig en met evenveel onderhuidse spanning. 

Het is romantiek ten top. Yo La Tengo vult het Bimhuis met warmte en positioneert zich al kriebelend net onder de huid. Terwijl naast mij in het Bimhuis een lieve vriendin in slaap viel bij Knalpot, lijkt Yo La Tengo hier meer op zijn plaats. Van indie band naar jazz trio? Het zal wel niet gebeuren. Wel wordt er vol verwachting uitgekeken naar het nieuwe album, waarvan je hier alvast een nummer kunt beluisteren. It’s a motherfucker! … en soulful ook nog. 

Het nieuwe album, Popular Songs, wordt 8 september verwacht en heeft een plaatsje gevonden in de catalogus van Matador Records.

Posted in cultuur, muziek, pop | No Comments »

Opening Fluid Architectures @ NIMk: waar niets is wat het lijkt June 8, 2009 – 6:30 am door evelyn
Vrijdagavond aan de Keizersgracht. We bevinden ons bij het Nederlandse Instituut voor Mediakunst, ofwel: Montevideo. De expositie heet Fluid Architectures. De kunstenaar heeft de statische wereld van de architectuur gepenetreerd. Hij breekt muren af, en bouwt virtuele muren op.

Fluid Architectures staat in het teken van de moderne stad. Fritz Lang creëerde in de film Metropolis (1926) al een 21-eeuwse megastad. En ook de dystopie van George Orwell (1984) is ons alom bekend. Maar niemand heeft de stad, zoals hij nu is, zoals wij hem kennen, kunnen voorspellen.

Verantwoordelijk hiervoor is de technologie. De stad wordt beheerst door computers op een manier die men zich niet had kunnen voorstellen. Virtuele netwerken, real-time informatieoverdracht: in de moderne stad is het fysieke met het virtuele samengesmolten. En het lijkt in de verste verte niet op Blade Runner.

Digitaal urbanisme wordt dit mooie verschijnsel ook wel genoemd. We zijn virtueel verbonden met elkaar, maar verder zijn we opvallend ongebonden. Alles wat ons aan één plaats of tijd verbindt hebben we de deur uitgedaan. Virtuele ‘space of flows’ hebben nieuwe dimensies gecreëerd.

Fluid Architectures herbergt een verzameling kunstenaars actief in de nieuwe media. Kunstenaars die ruimte herdefiniëren, en het idee van tastbare architectuur verruimen naar “de constructie van dynamische en schijnbaar oneindige ruimten die een sensorische ervaring mogelijk maken.”

Jan Robert Leegte maakte een site specific werk in het trappenhuis van Montevideo’s indrukwekkende grachtenpand. Op twee tegenover elkaar bevindende ramen projecteerde hij twee raamkozijnen. Elk lijntje klopt. De ramen worden verlicht, maar meer lijkt er niet aan de hand. Tot blijkt dat een aantal van de groeven in het kozijn niet echt zijn, maar geprojecteerd worden. Deze groeven verdwijnen -en verschijnen weer. De ramen zijn constant in verandering, en lijken in gesprek met elkaar. De klassieke kozijnen verliezen de statische aanblik die ze normaal hebben. Ze zijn dynamisch, vloeibaar bijna.

Aan het eind van de gang vinden we het –eveneens site-specific – werk van Pablo Valbuena. De kamer is donker, op één hoek na. Hier traceert een geprojecteerde lijn van licht de uitlijnen van de hoek: de muren, plinten en zelfs stopcontacten worden belicht. Vlakken lichten op, en worden weer donker. Maar er sijpelen ook lijnen de diepte in, weg van de kamer. Ze creëren een nieuwe dimensie. De 3D hoek wordt 4D. De muur is afgebroken, zonder dat de fysieke ruimte is aangetast.

Susanne Jaschko heeft een indrukwekkende collectie werk verzameld. Naast het werk van Leegte en Valbuena vind je hier werk van Annja Krautgasser, Walter Langelaar, Dirk Lüsebrink/Joachim Sauter, Mader Stublic Wiermann, Michael Najjar, Mark Napier, Marnix de Nijs en Stanza.

De expositie loopt nog tot 16 augustus. 10 juni geeft Jan Robert Leegte een lezing (19.00 uur) en 13 juni verzorgt Walter Langelaar een workshop (11.00 – 19.00). Montevideo is dinsdag t/m zaterdag, en elke 1e zondag van de maand geopend. Meer info: www.montevideo.nl

impressies in beeld:

Pablo Valbuena Extension Series

Pablo Valbuena Extension Series 2

Jan Robert Leegte

Posted in cut-up, expositie, kunst, media, muziek, nieuwe media, webtip | No Comments »